Story
Asal Shafiei was a 21-year-old computer engineering student, just one semester away from completing her degree. She was killed by security forces in Nazi Abad, Tehran, on January 8, 2026, during the Iranian protest movements. Shafiei chose to stand against oppression and not remain silent. Her last known words were reportedly, "If I don't come back, don't cry for me; be proud of me."
عسل شفیعی، دانشجوی ۲۱ ساله مهندسی کامپیوتر بود که تنها یک ترم تا پایان تحصیلش فاصله داشت. او در ۱۸ دی ۱۴۰۴ در محله نازیآباد تهران در جریان اعتراضات توسط نیروهای سرکوبگر کشته شد. عسل انتخاب کرد که در برابر ظلم بایستد و صدای خود را خاموش نکند. پیش از رفتن، او گفته بود: «اگر من برنگشتم؛ برایم گریه نکنید، به من افتخار کنید.»
AI summary Show Hide
This AI summary is generated from archive media captions, descriptions, and related source text associated with this memorial.
Asal Shafiei was a 21-year-old computer engineering student from Tehran, on the cusp of completing her degree with only one semester remaining. She was among those who chose to stand against oppression during the widespread protest movements in Iran. On January 8, 2026, Asal Shafiei was killed by security forces in Nazi Abad, Tehran. Her courage and conviction were captured in her last known words, reportedly, "If I don't come back, don't cry for me; be proud of me."
عسل شفیعی، دانشجوی ۲۱ ساله مهندسی کامپیوتر از تهران بود که تنها یک ترم تا پایان تحصیلاتش فاصله داشت. او تصمیم گرفت که در برابر ظلم بایستد و صدای خود را در جریان اعتراضات گسترده در ایران خاموش نکند. عسل شفیعی در تاریخ ۱۸ دی ۱۴۰۴ در محله نازیآباد تهران توسط نیروهای امنیتی کشته شد. آخرین سخنان او، پیش از رفتنش، که گزارش شده بود، نشاندهنده شجاعت و اعتقاد راسخ او بود: «اگر من برنگشتم؛ برایم گریه نکنید، به من افتخار کنید.»
